بستن پنجره
از نوشته‌ها خوشم اومد:
از این صفحه خوشم اومد:
تجربه‌های پراکنده‌ی یک مسعود
در صورت ناخوانا بودن نوشته‌ها، از مرورگر دیگری استفاده کنید.

نکته‌ای در استفاده از map

[بازگشت به فهرست]
نکته‌ای در مورد استفاده از ساختمان داده‌ی map با مثالی به زبان برنامه‌نویسی ++C

ساختمان داده‌ی map (یا dictionary) از ابزارهای مهم و کاربردی هر زبان برنامه‌نویسی‌ه که برای برقراری نگاشت بین هر نوع کلید و مقدار متناظر استفاده می‌شه. آرایه‌های معمولی یه عدد صحیح رو به عنوان کلید به یه مقدار از هر نوع کلاس یا نوع داده نگاشت می‌کنن. اما وقتی از map استفاده می‌کنیم، این امکان بهمون داده می‌شه که از اشیاء کلاس‌ها و انواع داده‌های پیش‌فرض هر زبان برنامه‌نویسی به عنوان کلید استفاده کنیم. پس مشخصه که پیاده‌سازی خیلی از عملیات‌ها رو ساده‌تر می‌کنه و کمک بزرگی به حساب می‌یاد.

    با توجه به نوع نگاشت، طبیعتا محاسبات map برای ذخیره کردن و بازیابی اطلاعات پیچیده‌تر از آرایه‌‌های معمولی‌ه. برای مثال برنامه‌ای به زبان ++C رو در نظر بگیرید که مقدار هفتصد هزار جمله‌ی اول دنباله‌ی فیبوناچی رو به روش برنامه‌نویسی پویا داخل یه آرایه و همینطور یه map ذخیره می‌کنه و مدت زمان اجرای این فرآیندها رو به عنوان خروجی چاپ می‌کنه:

 1  int main(){
 2      const int size = 700000;
 3      int a[size];
 4      map<int, int> b;
 5      clock_t tStart;
 6      double cps = CLOCKS_PER_SEC;
 7      a[0] = b[0] = 0;
 8      a[1] = b[1] = 1;
 9      tStart = clock();
10      for(int i = 2 ; i < size ; i++)
11          a[i] = a[i - 1] + a[i - 2];
12      cout << "Time for array: " << (clock() - tStart) / cps << "s" <<  endl;
13      tStart = clock();
14      for(int i = 2 ; i < size ; i++)
15          b[i] = b[i - 1] + b[i - 2];
16      cout << "Time for map: " << (clock() - tStart) / cps << "s" << endl;
17      return 0;
18  }

ادامه ...


محاسبه‌ی فاکتوریل اعداد بزرگ

[بازگشت به فهرست]
چطور شاخ غول فاکتوریل را بشکنیم

چند روز پیش که با بچه‌ها نمونه سوالات ACM رو حل می‌کردیم، یه جایی به عدد 123456789 خوردیم و این سوال پیش اومد که می‌شه فاکتوریل این عدد رو حساب کرد؟

    ما معمولا برای توضیح رشد با سرعت زیاد از عبارت «رشد نمایی» استفاده می‌کنیم. رشد نمایی یعنی هر گام که پیش می‌ریم، از گام $n$ به گام $n + 1$، اندازه دو یا هر چند برابری می‌شه که به اون پایه یا مبنای رشد هم می‌گن. این پایه همیشه ثابت می‌مونه. یعنی چه مرحله‌ی اول باشیم و چه مرحله‌ی هزارم، همیشه مرحله‌ی بعدی ضرب در عدد ثابتی می‌شه. در حالت کلی می‌شه نوشت:

\[ f(n ) = b \times f(n - 1 ),\; f(0) = c \]

    منظور از b همون پایه‌ی رشد هست. مثلا اگه $b = 2$ باشه و $f(0 ) = 1$، به تابع $f(n) = 2^n$ می‌رسیم. این تعریف رو با تعریف فاکتوریل مقایسه کنید:

ادامه ...